KURBAN'IN ETİ VE DERİSİ

1075 Resûl-i Ekrem (sav)'in ilk dönemlerde kurban etinin üç günden fazla saklanılması yasakladığını bilinmektedir. Nitekim İbn,i Ömer (ra)'den rivyate edildiğine göre Resûl-i Ekrem (sav) şöyle buyurmuştur: "Sizden hiç kimse, kurbanın etinden üç günden fazla yemesin."(352) Daha sonra bu yasak kaldırılmıştır. Süleyman b. Büreyde (ra)'den rivayet edilen Hadis-i Şerif'te Resûl-i Ekrem (sav): "Zenginlerin, fakirlere genişlik sağlanması için kurbanın etinden üç günden fazla yemelerini yasaklamıştım. Bundan sonra yeyin, yedirin ve saklayın"(353) buyurmuştur. Yine Seleme İbn-i Ekva (ra)'den rivayete göre Resûl-i Ekrem (sav) bu hususu şu şekilde izah buyurmuştur: "Nebi Sallalllahû Aleyhi ve Sellem, bayram hutbesinde: "Sizden her kim kurban keserse (Bayramın) üçüncü (gece) sünden sonra evinde kurban etinden bir şey bulunduğu halde sabahlamasın" buyurdu. ertesi sene hulûl edince Ashab: "-Yâ Rasula'llah!.. (Kurban etini) geçen sene yaptığımız gibi mi dağıtacağız?" diye sordular, Resûl-i Ekrem (sav) şöyle cevab verdi: "Bu yıl (kendiniz) yeyiniz, (Müsafirlere ve fukaraya) yediriniz, (Ailenize) azık da ediniz. Çünkü geçen sene halk arasında geçim zorluğu vardı. Allah istedi ki, fakir halka yardımda bulanasınız."(354)

1076 Hanefi fûkahası: "Kurban kesen mükellef; kurbanın etinden kendisi yer, müsafirlere ve fukaraya ikram eder ve kavurma yapıp saklayabilir. Kurban etinin üçte birinden eksik olmamak şartıyla fakirlere tasadduk edilmesi müstehabtır"(355) hükmünde müttefiktir.

1077 Resûl-i Ekrem (sav)'in Hz. Ali (ra)'ye hitaben kurbanlığın etini, derisini, yularını ve çulunu fakirlere tasadduk etmesini emrettiği bilinmektedir.(356) Yine bir Hadis-i Şerif'te: "Kim kurban derisini satarsa, kurbanı makbul değildir"(357) hükmü beyan buyurulmuştur. Hanefi fûkahası: "Mükellef, kurbanın derisini ya tasadduk eder veya kendisi ev eşyası olarak kullanır"(358) hükmünde müttefiktir. Dolayısıyla bu hususta titizlik göstermek şarttır. İslâmi esaslara göre kurulmamış herhangi bir müesseseye "Kurban Derileri" verilemez.


(352) Sahih-i Müslim - İst: 1401, Çağrı Yay. C: 2, Sh: 1560, K. Udhiyye: 5 had. No: 1970. Ayrıca Sünen-i Tirmizi ve Sünen-i Nesai.

(353) Sünen-i İbn-i Mace - İst: 1401, Çağrı Yay. C: 2, Sh: 1055. Ayrıca Sünen-i Ebû Davud, Sünen-i Tirmizi ve Sünen-i Nesai.

(354) Abdi'l Latifi'z Zebini - Sahih-i Buhari Muhtasarı, Tecrid-i Sarih Tercemesi ve Şerhi - Ank: 1973 (3 bsm) C: 12, Sh: 34, Had. No: 1886.

(355) Şeyh Abdülgani El Meydani - El Lübab fi şerhi'l Kitab - Beyrut: 1400, C: 3,Sh: 236. Ayrıca Molla Hüsrev - Dürerû'l Hükkam fi şerhû Gureri'l Ahkam - İst: 1307 C: 1, Sh: 270.

(356) İbn-i Hümam - Fethû'l Kadir - Beyrut : 1315 D. Sadr Mtb. C: 2, Sh: 325.

(357) El Münziri - Et Tergib ve't Terhib - Kahire: 1388 (3 bsm) C: 1, Sh: 156.

(358) İmam-ı Serahsi El-Mebsut Beyrut ty C: 12 Sh: 14.Ayrıca Abdülgani El Meydani - A.g.e. C: 3, Sh: 237 (Not: "Kurban Derileri" mevzuu her yıl tartışmalara konu olmaktadır. Bunun sebebi,bazı kuruluşların "Kurban Derilerini" ticari bir meta olarak ele almalarıdır. Mü'minler kurban derilerini ya tasadduk etmek veya kendileri ev eşyası olarak kullanmak durumundadırlar. Eğer mükellef kurban derisini satarsa, bedelini fakir fukaraya tasadduk etmek borcundadır.).

>

Not: Bu bilgiler Yusuf KERİMOĞLU Hocanın (Emanet ve Ehliyet) adlı eserden alınmıştır. Allah kendisinden razı olsun



KURBAN BAHSİ İNDEKSİ